جاذبه هاي طبيعي استان كرمانشاه

  

کوههای دالاهو

ارتفاعات دالاهو دارای قلل بسار بلندی است که بلندترین قله آن 2250 متر ارتفاع دارد . قسمت اعظم این ارتفاعات دارای پوشش جنگلی و مراتع سر سبز در دامنه آن می‌باشد و اکثر مدت سال به وسیله برف پوشیده شده است . این رشته کوه از یکسو بر دشت بین‌النهرین مسلط است و از سوی دیگر به جنگل های کرند و اسلام آباد دید ممتدی دارد .

کوه پراو

رشته کوه پراو در حقیقت امتداد ارتفاعات الوند است که با جهت شمال غربی به طرف کوه‌های طاق بستان پیش می رود و پس از طاق بستان به طرف کردستان متمایل می گردد . این ارتفاعات سنگی و غیر مشجر بوده و دارای معابر محدود است . کوه بیستون بلندترین کوه این رشته کوه می باشد . طول رشته کوه پراو از شمال غربی تا جنوب شرقی 62 کیلومتر و عرض آن از شمال به جنوب در پهن ترین نقاط به 26 کیلومتر می رسد .کوه بیستون

یستون در ۳۴ درجه و ۳۵ دقیقه شمال عرضِ جغرافیایی و ۴۵ درجه و ۲۷ دقیقه شرقِ طول جغرافیایی در فاصله حدودا ۳۲ کیلومتری شرق شهر کرمانشاه قرار دارد. همچنین نام روستایی که در نزدیکی این صخره قرار دارد هم بیستون می باشد.نام پارسی باستان این کوه بَغستانَ و بگستانَ به معنی جایگاه خدایان و در نوشته های یونانی بگیستانُن می باشد.

سفید کوه

این رشته کوه در10 کیلومتری جنوب شهر کرمانشاه قرار گرفته و به طرف لرستان امتداد دارد . بلندترین قله این کوه 2805 متر ارتفاع دارد و اکثر اوقات پوشیده از برف است. خط الرأس کوه سفید مرز طبیعی بین منطقه درود فرامان و سر فیروز آباد ماهیدشت است. این کوه همانند کوه های دالاهو ، پراو و شاهو جزء زاگرس مرتفع می باشد . ریزابه های دامنه شمالی این کوه به رودخانه قره‌سو و ریزابه های دامنه جنوبی آن به رودخانه مرگ می ریزد                                                                  

شاهو

این ارتفاعات از جنوب شرقی روانسر آغاز شده و به صورت نواری به هم پیوسته به طرف پاوه ادامه داشته و از آنجا تا نوسود در جهت شمال غربی امتداد می یابد و در حقیقت مرز طبیعی استان کرمانشاه با استان کردستان را شکل می دهد . قسمت غربی این کوه به رودخانه سیروان منتهی می شود . بلندترین قله شاهو در شمال پاوه در حدود 3370 متر ارتفاع دارد و کوه تخت که 2985 متر ارتفاع دارد دنباله کوه شاهو بوده و در همان خط سیر ادامه داشته و به بخش رزاب منتهی می گردد          

ارتفاعات بمو

این ارتفاعات که جزء زاگرس چین خورده می باشد به صورت نواری از شمال به جنوب در شمال غرب منطقه از گله در طول خط مرز ایران و عراق امتداد دارد . بلندترین قله این ارتفاعات 1842 متر ارتفاع دارد                                                                    

ارتفاعات قلاجه

این ارتفاعات که با جهت شرقی ـ غربی شکل گرفته اند ، حد فاصل استان های ایلام و کرمانشاه را شکل می دهند . تمام این ارتفاعات دارای درخت و درختچه های خودرو می‌باشد . بلندترین قله کوه آن 2355 متر ارتفاع دارد                                                  

کوه آتشکده یا آتشگاه

رشته کوهی است که از کوه شاهو جدا گشته و از مغرب روستای شمشیر واقع در اورامانات گذشته و به دره رودخانه سیروان منتهی می گردد . بلندترین قله این رشته کوه در حدود 2462 متر ارتفاع دارد که خط رأس آن حد طبیعی پاوه و جوانرود را شکل می‌دهد. کوه گزن دنباله کوه آتشکده بوده که در غرب رودخانه سیروان مرتفع می گردد ارتفاع بلندترین قله این کوه 2389 متر می باشد                                                  
کوه نوا

رشته ارتفاعات نوا در جنوب رشته کوه های دالاهو قرار گرفته که تنگه پاطاق بین این دو رشته کوه واقع گردیده است . بلندترین قله آن در جنوب روستای سرمیل در حدود 3288 متر ارتفاع دارد
ارتفاعات حد فاصل شهرستان کنگاور ، صحنه و سنقرکلیایی در حد فاصل شهرستان کنگاور ، صحنه و سنقرکلیایی کوه های مرتفع و متعددی قرار دارد که مهمترین آنها عبارتند از کوه کمر زرد با ارتفاع 2273 متر ، هزار خانی پائین با ارتفاع 3420 متر ، دالاخانی با ارتفاع 3126 متر ، بدر با ارتفاع 3265 متر ، سیردوله با ارتفاع 2485 متر ، پنجه علی با ارتفاع 2883 متر ، سردره شمالی با ارتفاع 2753 متر ، کوه گر با ارتفاع 2430 متر ، امروله با ارتفاع 2987 متر نخود چال با ارتفاع 3322 متر ،   کوه هجر با ارتفاع 2253 متر    

سراب هاي استان

سراب نيلوفر

اين سراب در 14 كيلومتري شمال غربي شهر كرمانشاه در ابتداي منطقه سنجابي و در دامنه كوه كماجار واقع شده است . اين سراب به صورت استخر وسيعي است كه مملو از گل هاي نيلوفر است كه غنچه ها و برگ هاي آن سر از آب برآورده و سطح وسيعي از سراب را مي پوشاند . اين سراب ظزفيت بهره دهي آب فراوان دارد و براي پرورش ماهي نيز مناسب است . در سال هاي اخير جهت رفاه بازديدكنندگان در اطراف اين سراب تأسيسات و پاركي احداث شده است.

سراب بيستون

اين سراب در 30 كيلومتري شمال شرقي شهر كرمانشاه و در دامنه كوه بيستون واقع شده است . اين سراب مزارع بيستون و بلوردي را مشروب مي كند. 

سراب هرسين

در داخل شهر هرسين و در دامنه كوه شيرز سراب بسيار زيبايي وجود دارد كه اراضي كشاورزي هرسين را مشروب مي كند . سراسر اين سراب پوشيده از درختان جنگلي است . عناصر طبيعي چون چشمه ، كوهستان ، فضاي سبز و آثار تاريخي ، زيبايي مضاعفي به طبيعت بكر آن داده است                                                              
سراب قنبر

اين سراب درجنوب شهر كرمانشاه و در دامنه كوه سفيد واقع شده كه آب مصرفي قسمتي از شهر را تأمين مي كند .

سراب دربند صحنه

اين سراب در شمال شهر صحنه و در محلي به نام دربند واقع شده است كه مزارع صحنه را آبياري مي كند . در كنار اين سراب آبشاري زيبا وجود دارد كه آب آن با فشار زياد از شكاف كوهي بيرون مي ريزد . اين آبشار در فصل بهار از مكان هاي ديدني و زيباي صحنه محسوب مي شود

سراب خضرزنده

اين سراب در 24 كيلومتري شمال غربي شهر كرمانشاه و در مسير جاده كرمانشاه سنندج قرار دارد .  

سراب ياوری

اين سراب در مسير جاده كرمانشاه به روانسر و در نزديك روستاي قزانچي قرار دارد .

سراب سنقر

سراب سنقر در 5 كيلومتري جاده سنقر به كرمانشاه و در مجاور روستاي تازه آباد واقع شده است . آب آن از زير كوه سراب به سرعت و با فشار به صورت فواره بيرون مي ريزد . آب اين سراب در زمستان ها گرم و در تابستان ها سرد است . اين سراب داراي آب گوارايي است كه آب آشاميدني روستاهاي اطراف را تأمين مي كند و سپس  به رودخانه قره‌سو مي ريزد      

 سراب روانسر

 اين سراب زيبا در داخل شهر روانسر واقع شده است كه سرچشمه رودخانه قره‌سو مي‌باشد . وجود اين سراب و داشتن آثار تاريخي كنار آن همچنين سرسبزي و با طراوت بودن آن موجب شده كه اين محل يكي از نقاط تفريحي شهر روانسر محسوب شود در استان كرمانشاه حدود 550 سراب و چشمه بزرگ و كوچك وجود دارد كه هر ساله به طور متوسط 827 ميليون متر مكعب آبدهي دارند .  

پوشش گياهي
پوشش گياهی و جنگل ها

به سبب موقعيت خاص اقليمي و بارندگي به موقع و كافي از مناطق شمال غربي تا جنوب شرقي استان كرمانشاه يعني از ارتفاعات اورامانات تا منطقه زردلان و هليلان دره‌هاي پوشيده از جنگل و مراتع پر بركتي وجود دارد . اين دره ها چون داراي آب و هواي معتدل با مناظر زيباي طبيعي است براي اطراق و تفريح و وجود ايلات در حال كوچ از بهترين نقاط تفريحي ايران است و هميشه يكي از شكارگاه هاي تراز اول ايران محسوب مي شده است . جنگل هاي اين استان عموماً از جامعه بلوط بومي ايران تشكيل يافته و در حدود 60 درصد از اين جامعه را گونه هاي مختلف بلوط و 25 درصد آن را گونه هاي مختلف پسته هاي وحشي ( بنه ) و حدود 5 درصد انواع بادام كوهي و10 درصد بقيه را ديگر گونه ها تشكيل مي دهد .برخي از درختان و درختچه هاي جنگلي استان كرمانشاه عبارتند از : آلبالوي وحشي ، انجير ، اوجا ، بادام وحشي ، بلوط ، بيد ،پسته وحشي ، تمشك ، چنار ، زبان گنجشك ، صنوبر ، سرخ‌و‌ليك ، گردو ، زالزلك .


بطور كلي مي توان نواحي جنگلي استان را چنين تقسيم نمود :

1 ـ جنگل هاي منطقه اسدآباد ـ كرمانشاه

2 ـ جنگل هاي منطقه كرمانشاه ـ ايلام

3 ـ جنگل هايي منطقه گيلان غرب ـ قصرشيرين

4 ـ جنگل هاي منطقه اسلام آباد ـ قصرشيرين

پارك جنگلی طاق بستان

اين پارك در حاشيه شمالي شهر كرمانشاه و در دامنه كوه پرآو قرار دارد . عناصر طبيعي چون كوهستان ، چشمه ، فضاي سبز و درياچه هاي مصنوعي ، وجود نقش برجسته‌هايي از دوره ساساني در كنار زيبايي هاي طبيعي آن ، محيط جذاب و ديدني را به وجود آورده است . به علت موقعيت طبيعي و آب و هواي معتدل ، اين محل مورد توجه پادشاهان ساساني قرار گرفته و آنجا را براي تفريح و شكار گاه سلطنتي خود انتخاب كرده اند بطوريكه در دوطرف ايوان بزرگ طاق بستان ، صحنه هاي شكار شاه ساساني حجاري شده است اين پارك به علت امكانات تفريحي و آثار تاريخي يكي از پرجاذبه ترين مناطق شهرستان كرمانشاه محسوب مي شود

منطقه ريجاب و بان زرده

يكي از مناطق زيباي استان كرمانشاه منطقه ريجاب و بان زرده است كه در 120 كيلومتري شمال غربي شهرستان كرمانشاه واقع شده است . اطراف اين منطقه به وسيله كوه‌هاي سر به فلك كشيده دالاهو محصور شده است . اين كوه ها داراي قللي برفگير بوده كه دامنه هاي آن به وسيله جنگل پوشيده شده است . رودخانه زيباي سراب ريجاب كه سرچشمه رودخانه الوند مي باشد در اين منطقه جريان مي يابد . دره هاي اين منطقه به وسيله درختان انجير و گردو پوشيده شده است . حضور آثار تاريخي قلعه يزدگرد و زيارتگاه بابايادگار و ابودجانه بر زيبايي هاي اين منطقه افزوده است .


دشتهاي استان

دشت بین ارتفاعات الوند و کوه بید سرخ

این دشت به عرض 55 کیلومتر می باشد که ارتفاعات شمالی آن نسبتاً صعب العبور ولی از طرف جنوب به کلی باز و هموار است و به همین سبب راه هایی به طرف شهرستان های نهاوند و تویسرکان از این منطقه کشیده شده است                      

دشت ماهی دشت

این دشت را ارتفاعات نعل شکن در شرق و ارتفاعات حسن آباد چهار زبر در غرب احاطه کرده است . عرض آن 25 کیلومتر می باشد و ازدو طرف کاملاً باز است . این    دشت از مناطق عمده زراعی استان کرمانشاه محسوب می شود                      

  دشت صحنه

این دشت از پای ارتفاعات بید سرخ آغاز و در ارتفاعات نعل شکن خاتمه می یابد . عرض این دشت در حدود 90 کیلو متر است

دشت بیلوار

این دشت از رسوبات رودخانه کامیاران به وجود آمده است . اراضی این دشت در   حدود 11 هزار هکتار است                                                                              

دشت دینور

این دشت در جنوب سنقر قرار گرفته و مساحت اراضی آن حدود 9 هزار هکتار است

دشت هرسین

بین راه بیستون به نورآباد قرار گرفته ، مساحت اراضی آن حدود 15500 هکتار است.

دشت اسلام آباد

این دشت از طرف غرب به وسیله ارتفاعات دالاهو محدود گردیده است . دامنه‌های اطراف این دشت مشجر است . این دشت در حدود 460 کیلومتر مربع وسعت دارد                          

دشت کرند

این دشت در امتداد غربی دشت اسلام آباد غرب قرار دارد و مساحت اراضی آن در حدود 9 هزار هکتار است                                                                                

دشت بین ارتفاعات پاطاق و خسروی

دشت بین ارتفاعات پاطاق و خسروی : ارتفاعات این دشت از سطح دریا کم و به علت همجواری با خاک عراق ، دارای هوایی نسبتاً گرم است . عرض این دشت بین 20 تا 70 کیلومتر است


تالاب استان

تالاب هشیلان

اين تالاب در مسير جاده كرمانشاه روانسر در 26 كيلومتري شمال غربي كرمانشاه و در دهستان الهيارخاني قرار دارد تالاب هشيلان به صورت ناوديسي است به مساحت تقريبي 450 هكتار كه در گستره دشتي و اراضي پست دامنه كوه هاي خورين و ويس قرار دارد . آب تالاب در بالا دست به صورت سراب و چشمه هاي جوشان مي باشد و در پهنه تالاب به صورت كانال‌هاي بزرگ و كوچك پخش شده است . پوشش گياهي سطح تالاب علفي است كه به صورت گياهان آبزي در داخل آب رشد كرده است . در اين تالاب حدود 110 جزيره كوچك و بزرگ با مساحت تقريبي از 100 متر مربع تا حدود يك هكتار شكل گرفته است . در داخل و حاشيه تالاب جانوراني زندگي مي كنند . بطوريكه بر اساس بررسي هاي به عمل آمده هرساله با شروع باران هاي پاييز و سرد شدن هوا پرندگان زيادي از آسياي مركزي به اين زيست بوم مي آيند و زمستان را در اين تالاب مي گذراندند اين تالاب مأمن و مأواي مناسبي براي زمستان گذراني تعداد زيادي از پرندگان مهاجر آبزي و كنار آبزي به شمار مي رود . هر ساله گروه‌هاي پرندگان مذكور توجه شكارچيان و علاقمندان به طبيعت را به خود معطوف مي‌دارد .